Showing posts with label |జాన్ హైడ్ కనుమూరి. Show all posts
Showing posts with label |జాన్ హైడ్ కనుమూరి. Show all posts

Wednesday, 8 October 2014

ఇంతదూరం నడిచొచ్చాక - 6



~*~
కొంత హోదాను
కొంత సౌఖ్యాన్ని అనుభవించాక
హఠాత్తుగా ప్రక్కకు పెట్టడం కష్టమే కావచ్చు.
ఊరి దూరాన్ని
అలా అలా ప్రయాణిస్తూ
ఒక్కసారిగా హోదాను సౌఖ్యాన్ని విడచి
సమూహంలోకి చొచ్చి
గంటా, రెండు గంటల ప్రయాణాన్ని
తోసుకుంటూ బస్సులో ఎక్కి
చెమట, పుగాకు ఇంకొంచెం మరేదైనా వాసనలతో
ఉక్కిరిబిక్కిరిచేసేవారి మధ్య
ఊరూరా ఆగుకుంటూ
అరుపులు తోపులాటలు
చంటిపిల్లల ఏడ్పులతో
విసుగుదలకు వినవచ్చే బూతుపదాల ధ్వనితో
ప్రయాణించడం కష్టమే కావచ్చు
***
అక్కడ
హోదాను గుర్తించి కూర్చోమని సీటెవ్వరు ఇవ్వరు
నిలబడ్డచోటులో ఎవరిశరీరం స్పర్శిస్తుందో
ఏ వాసన నాసికను తాకుతుందో
ప్రయాణం బయలుదేరినప్పుడు
వంటికి పూసుకున్న స్ప్రే ఎప్పుడో ఆవిరైపోయివుంటుంది
ఇక అవసరం హోదాల మధ్య
మనసు ఊగుతూ ఉంటుంది
పరిపరి విధాలా ఆలోచనలు పరుగెడుతుంటే
గమ్యం చాలా దూరమనిపిస్తుంది
చేరగలమో లేదోననే సందేహాలమధ్య గడియారం ఆగిపోయినట్లనిపిస్తుంది
ఈ జనమంతా క్రమశిక్షణలేని మట్టి మనుషులనిపిస్తారు.
**
ఒకప్పుడు
అదే దారిగుండా ప్రయాణించడాన్కి
ఎంత పడిగాపులో కదా!
అత్తా అంటునో, తాత అంటూనో, మామ్మా అంటునో
కిక్కిరిసి ఆలస్యంగావచ్చిన బస్సులోకి ఎక్కేందుకు సాయం చేయడం
ఊగిసలాడే గతుకుల దారులగుండా ప్రయాసేమి కాలేదు
**
ఇప్పుడు
నగరం కొత్త కొత్త పొరల్ని రహదారులగా కప్పుకున్నట్లు
అదే దుమ్మురేపే దార్లు అదే దూరం
ఏ పొరల్ని కప్పుకోలేదు
నాకే ఈ దారిప్పుడు కొత్తగావుంది
వదిలెళ్ళిన కాలగతిలో ఊరు ఊరుగానే వుంది
నేనే అభివృద్ధి పరుగుల వేటలో
నగరాల్ని మహానగరాల్ని కప్పుకోవాలని చూస్తూ
ఊరును మరచానేమో!
**
ఇప్పుడనిపిస్తుంది
దారినుంచి రహదారిగా మారలేని ఈ ఊర్ల మధ్య
నేను ఇంకా ప్రయాణించాల్సివుంది
~*~
08.10.2014 06:30 గంటలు (ఇండియా సమయం)

Wednesday, 24 September 2014

ఇంతదూరం నడిచొచ్చాక -4

~*~
నీ కోసమే
నీకు నాకు తెలిసిన పాటొకటి పాడుకుంటూ తిరుగుతున్నా

ఎక్కడికి పారిపోగలం
బాల్యంలో ఆ చివర నువ్వు, ఈ చివర నేను
క్రిందికి మీదికి ఊగినట్టు ఊగుతుంది మనసు

నిత్యం చూసే ముఖాల మధ్య
అక్కడే అతుక్కుపోవడం
ఎవ్వరూ గుర్తించని ముఖాన్ని తొడుక్కుని
ఎక్కడికో పారిపోవడం
నిత్యజీవనంలో ఏదైనా సాధ్యమే!

**

ముఖ కవళికలతో ఎవర్నో గుర్తించాననుకుంటాను
సమూహాలలో పడి ఎక్కడో ఏదొ మర్చిపోతాను

మట్టి పరిమళాన్ని గుర్తించాననుకుంటాను
సరికొత్త అత్తర్లు(స్ప్రేల)మధ్య నాసికను కోల్పోతాను

నాల్గక్షరాలను పాదాలకు చక్రల్లా కట్టుకుని
జ్ఞానానంతర రెక్కలు చాపి
ఖండాంతరాలకు ఎగిరిపోతాను

రెక్కలనెవరో దొంగిలించాక
అమ్మవేలుపట్టి నడిచిన ఆ ఇల్లు కళ్ళముందు కదలాడుతుంది

బహుశ అప్పుడు
ఎక్కడోపెట్టి మర్చిపోయినట్టు
అమ్మానాన్నల చిత్రంకూడా సమయానికి చిక్కకుండాపోతుంది

**

నీకు తెలుసా !
నా జేబునిండా ఎన్ని గుర్తింపు కార్డులో
అయినా
నన్నెవరు గుర్తించని
ప్రతి వసంతానికి కొత్తచిగురొచ్చినట్లు
ఆ వీధి, ఆ బడి, ఆ వూరు

**

ఎటూ పారిపోలేని వంటరి రాత్రి
గదిలో నాల్గు మూలలూ తిరిగుతూ
ఎవ్వరినో కలుసుకోవాలని ఇటూ అటూ తిరుగుతుంటాను

**

గాలిపటంకోసం దారపుకొసను ముడివేసినట్టు
అరె!
మీరు ఫలానా కదూ! అనే పిలుపొకటి వినిపిస్తుంది
కొత్తరెక్కలు మొలుచుకొస్తాయి

---------------------------------------------------
24.9.2014 మూడవ జాము 02:20 గంటలు(ఇండియా)

Saturday, 16 November 2013

అలలపై మెరుపుతీగ


ఎప్పుడో కన్న కల నెరవేరలేదు. కలల ప్రపంచం నుంచి కనుమరుగౌతున్న సచిన్ గుర్తొచ్చి, ఎప్పుడో రాసింది.
****


శ్రీమతి ప్రేమగా
పలుమార్లు పిస్లుస్తున్నా
పలుకని పరద్యానం

పిల్లల ముద్దుపలుకులేవి
తీపిగా రుచించని తనం

టెన్నిస్ తెలియని నాకు
సానియాను ఓడిస్తున్నట్టు
బ్యాటెప్పుడూ పట్టని నేను
సచింతోకలిసి పరుగులుతీస్తున్నట్టు

నారాయణరెడ్డినో
శివారెడ్డినో
అనుసంధానపు దారాలతో
పతంగిలా ఎగరేస్తున్నట్టు

ఎక్కడెక్కడో రగిలి
కమ్ముకుంటున్న చీకట్లతో
ఎండిపోతున్న ఆకలిపేగులో
మెలివేస్తున్న బాధంతా
ఒక్కసారిగా అనుభవిస్తున్నట్టు

వేడిమికి చిట్లిపోయే గాజులా
క్రౌర్యం, కర్కశం పెళ్ళున పగిలి
వీధుల్లో పారుతున్న రక్తం
నాపై ప్రవహిస్తున్నట్టు

ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయే
దేహపుగాయాల సలుపంతా
నా నరాలలోకి ఎగబాకుతున్నట్టు

రాలి ఎండిన ఆకులపై
నడుస్తున్నసవ్వడి వింటున్నట్టు

తపతపమంటున్న బురదదారుల్లో
కాళ్ళపై వస్త్రాన్ని పైకిలాగి
ఆచితూచి అడుగేస్తున్నట్టు

సుదారాలనుండి వస్తున్నాననే
ఆప్తులంపిన సందేశంతో
ఆలస్యమైన రైలుకోసం
గడియారపు ముల్లును
పరీక్షిస్తూ నిరీక్షిస్తున్నట్ట్లు

ధ్యానం కుదని యోగిలా
సీటుదొరకని ప్రయాణికుడిలా
అసహనంగా పచార్లు చేస్తున్నట్ట్లు

శాఖలుగా విస్తరించిన చెట్టు ఆకుల్లోంచి
మెరుస్తున్న సంధ్యలో
ఒక్కవుదుటన
ఎగిరేపక్షుల కోలాహలంలో
నేనో పక్షినై ఎగిరినట్లు

గజగజ వణికిస్తున్న చలిలో
నెచ్చెలివెచ్చని కౌగిట్లో బంధిస్తున్నట్లు

సలసలకాగుతున్న ఎసరు
కుతకుత ఉడికి గంగివంచిన అన్నం
సెగలు పొగలు కక్కుతున్నట్టు

ఆగీఅగి కూతవేస్తున్న కుక్కరులా
చెవిలో ఎదో కూతల రొద
ఓ అలజడి, ఓ బాధ
అది జ్వరంకాదు
అక్షరాలను చెక్కుతున్న ఉలి
పదాలను నెమరేస్తున్న అలికిడి
ఉబుకుతున్న జల
ఎగిసిపడుతున్న తరంగం
***
అప్పుడప్పుడూ
ఉలితో నన్ను నేను చెక్కుకుంటాను
జలాలతో తాలారా స్నానంచేస్తుంటాను
తరంగాన్ని పట్టుకోవడం కోసం
మళ్ళీమళ్ళీ ప్రయత్నిస్తుంటాను

అప్పుడది
అలలపైన తేలియాడే మెరుపుతీగ
నన్ను స్కానుచేస్తున్న యాంటీవైరస్.

........నేటినిజం 11.8.2005.........
 

Monday, 26 August 2013

ఇటురా!



అలా ఆరేసిన జ్ఞాపకాలు

మర్చిపోయిన వామనగుంటల్లోని గింజల లెక్క
వాననీటిలోవదిలిన కాగిత పడవల సృజన

పలకపట్టి గెంతుకుంటూ బడికెళ్ళిన వీధులు

చెదిరిపోయిన కలల అంచుల నెమలీకలు
తొక్కుడుబిళ్ళ, కుంటాట,
గోళీలు, గూటీబిళ్ళ
ఏడుపెంకులాట, బచ్చాలు

వొడుపెరిగిన   చేతివాటం
...............చెరువునీటిలో కప్పగంతులైనట్లు
...............కొబ్బరాకు సన్నయిగా మారినట్లు
...............ఎండిన తాటాకుముక్క, తుమ్మముల్లు, జొన్నదంటు గాలిపంఖాగా మారినట్టు

ఆరుబయట వెన్నెలతోటలో
నచ్చినవారి ప్రక్కనచేరి విన్న
రాజకుమారుల సాహసగాధలు, భయపెట్టిన దెయ్యం కథలు

నలుగురు పిల్లల్నిచేర్చి నేర్చిన వేమన పద్యం
* *

పదిలంగా దాచుకున్న మరికొన్ని
మెల్లగా మూటలు మూటలుగా విప్పుదాం

***

గతించించినదేదీ అలానే మిగిలిపోదు
ఒడిసి పట్టుకోవడం, మూట కట్టుకోవడమే మనంనేర్చే గొప్ప విద్య