విరుపుల విన్యాసాలు

విరుపుల విన్యాసాలు
తుమ్మెద రెక్కల్నితొడుక్కొని
అక్షరం ఎగురుతూ
నా శిరముపై పరిబ్రమిస్తుంది

దాని ఝంకారం
సింథటిక్ మోత ఏ డిజిటల్ ట్రక్కుకూ అందక
కర్ణభేరి చెంత కరుగుతుంది... మరుగుతుంది

నే విహారినైన వేళ
భిన్న వర్ణాల రెక్కలతో
కనుపాపల్లో మెరుపులా కదలాడిన
విరుపుల విన్యాసాలు
విరబూస్తున్న పూలపై
గూడు చీల్చుకొని
రెక్కల్లో రంగులు నింపుకొని
రివ్వు రివ్వున ఎగురుతుంటే
ఉవ్విళ్ళూరిన వూహ
మకరందాన్ని గ్రోలుటకై

రెప్పలపై భారాన్ని
రెక్కలపై వేసుకొని
రమ్యమనిపించే రంగుల వనంలోకి
కష్టమైనా నిష్టూరమైనా
కలతైనా వెలితైనా
కర్తవ్యం నా రెక్కలార్చడం

అయిస్కాంతంలా ఆకర్షించే
ఐ బ్రీడ్ రంగుల మద్య
వాడిపోయే దాకా
దర్పమొలకబోసే రెక్కల దేహంలో
కీలగ్ర కేశాలు
మకరంద అధరాలు
వున్నయావో లేవో
అగ్ని పరీక్షే అంచనావేయడం

సంకోచ సంశయాల దోబూచులాటలతో
ముడుచుకున్న ముగ్దగా
విరిసీ విరబూయని తనువులో
అండాకృతినిచ్చే
భాండాగారమున్నదో ... లేదో...
అగ్ని పరీక్షే అంచనావేయడం

తోటలు బీటలువారి కుండీలగా మారి
ప్లాస్టిక్ అలంకారాలమద్య
ఎదగలేకే వొదిగే
బరువెక్కిన బొన్సాయి బ్రతుకు
స్పదిస్తుందో... లేదో...
అగ్ని పరీక్షే అంచనావేయడం

తొడిమలనుండి తొంగిచూసే విచ్చుకత్తులు
రసాలలో చేరిన వైరస్ లు
రేకుల మాటున
ఏ అసహనపు లావా రేగుతుందో
అగ్ని పరీక్షే అంచనావేయడం

అయినా...
ప్రేమరేణువులు మోసుకుంటూ
పువ్వు పువ్వును పలకరిస్తూ
కష్టమైనా నిష్టూరమైనా
కలతైనా వెలితైనా
కర్తవ్యం నా రెక్కలార్చడం
_______________

ప్రజా సాహితి 2005

ఎగరడానికి ఒక్కసారి

ఎగరడానికి ఒక్కసారి
ముడుచుకున్న రెక్కలు విప్పి
ఒక్కసారి
విస్తరించడానికి పక్షిరాజువైపో...
ఎత్తులకు ఎదిగిపో
విప్పారిన ఆనందం కోసం
నెమలివైపో... పురివిప్పి నాట్యమాడుకో

అవధులులేని
కలల అంచులుతాకి
అనుభూతులను సొంతంచేసుకో
విజయపథాలను చేరుకో...

పాద ముద్రలు

నీవు నడచిన గమనంలో 
పాదముద్రలు లేవు 
గీసుకున్న ఆశయాల వలయాల మధ్య 
తోడొస్తానని వెన్నంటిన వారు 
జీవిత పద్మవ్యూహ పోరాటంలో తడబడినా 
నీవొక ఒంటరి అభిమన్యుడివి 
ఆరాటపు జీవన గమనంలో 
కరుణపై నివురుగప్పి 
కసినంతా కళ్ళలో నింపుకొని 
మేకపోతు గాభీర్యంతో 
మెలిగే నీవొక ఒంటరి హిట్లర్వి 
అంతర్గత వలయాలలో 
ఆరబోయలేని మమతానురాగాన్ని 
మునిపంట నొక్కిన నాడు 
నీవొక చండశాసనుడివి 
కంతలబొతకు అతుకులేస్తూ 
చింకిచాపపై 
కాళ్ళు కడుపులో ముడుచుకొన్నప్పుడు 
నీవొక అభిమానధనుడవు 
అయినా... 
నీవు నడిచిన బాటలో
పాదముద్రల్లేవు.

******

గొంతెడిపోతున్న వేళ
గొంతులో పోసిన గంజినీళ్ళతో
తెప్పరిల్లిన ఓ ప్రాణి
తెరువు తెలవక రెపరెపలాడుతూ
చీకట్లో తడుముకుంటూ
ఆశాకిరణపు ఆసరానొందిన వాడు
తన జీవిత చక్రకాలంలో
తడారిన కళ్ళాతో తలచుకొన్నప్పుడు
నీవొక మహాత్ముడివి
మసున్న మహరాజువి

ఆ కళ్ళకు నీ పాదముద్రలు గుర్తే
నిశితంగా చూపు నిల్పలేక
ఆ కళ్ళు మసకబారి
తికమకపడి బ్రమపడి
అటో... ఇటో... ఎటో... తొలగిపోయి
పాదముద్రలకోసం
వెతుకుతుంటాయి

అందుకే...
నీవొదిలిన పాదముద్రల్లేవు

పాదముద్రలు లేకున్నా
రేగిన ధూళిలో ఎప్పుడో
నీ పాదం తాకిన రేణువులు
బద్రంగా దాచుకున్న పరిమళాలు
బద్దలుకొట్టి
శిధిలాలనుండి త్రవ్విన
శిలాశాసనంలా
చాటుతాయి.

ఓ వృత్తంలో

ఎవరి నైపుణ్యానికి ప్రతీకో
అదొక వృత్తపు కోట

అన్ని ద్వారాలే
ప్రహారీల్లేవు
పహారాల్లేవు
సమాజపు త్రిశంకు స్వర్గం
నిరంతర పరమాణు పరిభ్రమణం

అక్కడ...
అనుభవాలతో మలచబడి
అశ్రువులతో
అభ్యంగ స్ననమాడిన
నల్లరాతి శిల్పాలే
ఆశయాల సౌధాలను
అరచేతులతో అలికిన గురుతులే
పొదగబడిన టైల్స్ వెనుక బీటలువారిన గోడలు
ఏ గోడను గీకినా రాలేసున్నం
ఆ కాలపు సమపాళ్ళను తెలుపుతాయి।

అక్కడికి...
ఏ గ్రహణపు క్రీనీడలో
ఏ బాధ్యతల బంధాలో
ఓ ఆవేశపు తప్పటడుగో
ఈ ద్వార ముఖాన్ని చేర్చాయి

నీ కొచ్చిన
... కష్టాలన్నీ ఫుట్ బాలులే
కొన్ని గోలుకెళ్ళాయి
కొన్ని గోళీలయ్యాయి
నీపై వర్షించే జల్లులన్నీ
చేతులు మారే రూకలవల్లే
... కోటవతల వృత్తాలలో
వ్యాఘ్రముఖ గోవువు
కరుణను నింపుకున్న
క్షమతా మూర్తివి
... వలపులను నలిపేసి
పొంగిపొర్లిన లావాలో
విలువలున్న లోహాన్ని
వలువలుగా ధరించిన మూర్తివి
... బాధ్యతల భారంతో వొంగినా
వెన్నుచీపని యోద్ధవి
కాలపు కొలమానంలో
కనుపించని యొక మైలురాయివి
... వృత్తాలలో రాటుదేలిన
ధీటైన రాజ్ఞివి
కోట బురుజుపై ఎగిరేపతాకం
దిశా నిర్దేశపు గురుతు

చరిత్ర కందని లోతైన విజయం నీది
నీ విజయాల హృదయ రహస్యాల్ని
అనువదించే అనుమతిస్తావా?
______________________________________

సినీ నటి కుమారి కాంచన మరియు కొందరి జీవితాలకు గౌరవంగా అంకితం

సమీక్ష వార్త

అలలపై కవిత్వపు కలలుకవిత్వంపై ప్రేమను పెంచుకొని, ఒక నిబద్దతతో సాగిపోతున్న కవి జాన్ హైడ్. 'హృదయాంజలి ' తో నడకను సాగించి సంవేదనల, భావముద్రల సమ్మేళనంతో భావనా శక్తిని పెంచుకుంటూ తనదైన స్వరాన్ని బలంగా వినిపించే ప్రయత్నం 'అలలపై కలలతీగ 'ను సవరిస్తున్నాడు. 71 కవితల్లో స్పందింపచేసే ప్రతి సందర్భాన్ని అక్షరీకరిస్తూ బయటి వాతావరణాన్ని హృదయంలోకి ఆహ్వానించడం కనిపిస్తోంది.
"బరువెక్కిన వక్షం
క్షీరమై పొంగేవరకు
కవితై ప్రభవించే వరకు" అని అంటున్న కవి సంవేదనలనేకాదు కవితాక్షరాలను కూడా మోయక తప్పదు. తక్కువ కాలంలోనే కవిత్వపు నుడికారాన్ని అందిపుచ్చుకున్న జాన్ హైడ్ అభినందనీయులు. .....డా. రూప్ కుమార్ డబ్బీకార్
అలలపై కలలతీగ
పేజీలు 112, వెల : 50/-
ప్రతులకు : జాన్ హైడ్ కనుమూరి
13-45, శ్రినివాస్ నగర్ కాలనీ,
రామచంద్రాపురం, హైదరాబాదు-502 ०३२
ఆంద్ర ప్రదేశ్, ఇండియా వార్త_ఆదివారం_8।4।2007

పౌర్ణమి పరిష్వంగం

ఏ నాటి కథో
చవితినాడు చంద్రుణ్ణి చూస్తే...
నీలాపనిందలని

నేనొక రాగిపాత్రనై
బాద్రపద చతుర్థి వెన్నెల్లో పడి
పొర్లాడిన వేళ

పాదమేదో తాకింది
అస్థిత్వం లేని నా దేహాన్ని
ఏ స్వాతి చినుకో గొంతుదిగింది
ఏ సిట్రిక్ యాసిడ్డో పడింది
కిలాన్ని కడిగి మిలమిలా మెరుపొచ్చింది
వేలికొనలేవో లీలగా ఆపాదమస్తకం తడిమాయి

అల్లావుద్దీన్ దీపంగా మారింది
కళ్ళమారబోసిన వెన్నెలయ్యింది
వెల్లువై పరిమళం విరిసింది

ఆ వెన్నెల్లో  పాదచారినై
వన్నె త్రాచునై
నెలనెలా వెన్నెల పరిష్వంగంకోసం
పాదముద్రలు వెతుక్కుంటూ... వెతుక్కుంటూ

నెలవంకను స్పృసించిన
రవి వీక్షన కిరణాలు
ఆశ్ మాన్ కొండదారిపై
వెండిలా మెరుస్తూ
కకూ నా కలానికీవారథి వెన్నెల
కలాన్ని హలంగా
బీళ్ళను గాళ్ళను దున్నుతూ
వాటంగా మోటరువేసి
నరనరాన్ని నీరు నింపుతోంది

వెదజల్లిన బీజాలు
అంకురాలుగా కంకులుగా
లయ తూగుతుంటే
హరిత పవన లాస్యం మదినంతా నిండింది.
___________

మొదటి సారి నెలానెలా వెన్నెల (వినయకచవితి 2003)నాటి నుంచి కొన్ని జ్ఞాపకాలు

కలతర్వాత కల

నీ వూహా చిత్రాన్ని
ఎప్పుడూ కలగంటూండే వాణ్ణి
అయ్యా
నిన్ను చూడాలని
ఎన్ని వసంతాలు వెదికానో
నా పాదం భూమ్మీద పడటమే
నిన్ను లేకుండా చేసిందని
కొందరంటుంటే
కాదని చెప్పడానికే
నిన్ను వెదుకుతుండే వాణ్ణి
మీసం మెలేసి
పంచె పైకెగ్గట్టి
గోసీ బిగించి
దమ్ముచేసిన వయనాలను
పదిలంగా దాచుకున్న
అమ్మ కన్నుల్లోంచి
అప్పుడప్పుడూ
అరక చేతికిచ్చి
పక్కనుండి మేలకువేదో
నేర్పుతున్నట్లనిపించేది
అలా దృశ్యాల్ని తడుముతున్న స్పర్శలోచి
నీవన్న మాటలు
అప్పుడప్పుడూ
అమ్మ గొంతులోచి ధ్వనించేవి
నీ కలకోసం
నన్ను సిద్దంచెయడం కోసం
నలిగిపోయిన అమ్మను
ఎలాదాచుకోవాలో తెలియక
తికమకచెందిన ఆనవాళ్ళెన్నో
అందుకే
అరకను విడిచి
అక్షర సాధన కోసం నడుంబిగించా
ఆరుమైళ్ళైనా నడచి నడచి
అక్షరమేదో గుప్పిటదొరికితే
కొందరు
ఆఫీసరన్నారు, పని పురుగన్నారు
నడుస్తున్న నిఘంటువన్నారు
ఇంకా
నిన్ను అన్వేషిస్తూనే వున్నా
నీ కలకోసం పరుగెడుతూనేవున్నా
ఎవ్వరేమన్నా
నీ కలల పాత్రదారుణ్ణి
నిన్ను వెదుకుత్తున్న వాణ్ణి మాత్రమే !
నీ కలలసాకారం
పిల్లలు తలో కొమ్మై ఎదిగి
అక్షరాలను పత్రాలుగా తొడుక్కొన్నారు
మనవడు విదేశాలకెళుతుంటే
నీ కలను వినువీధుల్లో
ఎగరేస్తున్న ఆనందం
తవ్వుకున్న గతంలో
పొందుకున్నదేదో?
కోల్పోయిందేదో?
పల్లెనుంచి వలస పోయిందేదో?
ఇప్పటికీ అప్పుడప్పుడూ
సలహాలడుగుతున్న నా కొడుకు
ఏ జాములోనో
ఏ తరంగాల్లోంచో
చెవులోదూరి ఆదేశాలిస్తున్న వాడి కొడుకు
ఆలింగనంకోసం వెదకుతున్న కనులు
ఇప్పుడే రాలేకపోతున్నా డాడీ! అంటుంటే
ఆవిష్కృతమౌతున్న మరో కల కోసం
నాన్నా!
నాగలిపట్టాలి
విత్తనాలు నాటాలి
ప్రేమాంకురాలు చూడాలి.
____________________
అనుభవాలమూటలతో
మాముందున్న నాన్న మాటలు నా పదాల్లో
______________
నాయన సంకలనం
నవ్య వారపత్రిక
కవితా వార్షిక 2006

ఆర్థిక పరిస్థితి మారిందండోయ్ !

ఆర్థిక పరిస్థితి మారిందండోయ్ !
ఇది పంచతంత్ర మంత్రంకాదు
ఈ కాలం తంత్రమండోయ్ !

మెరకలు ఎక్కి ఇరుకులుదాటి
వీధి మూలలో డేరావేసి
ఇంటి ముంగిట్లోవాలి
గడప గడపనూ తడుతూ
మేడో వాహనమో కొనడానికి
ఋణాలిస్తామంటూ
జామీనక్కర్లేదంటూ
క్రెడిట్ డెబిట్ కార్దేదైనావుండి
చిన్న సంతకంచేస్తే చాలని
పల్లానికి పారే నీరులా
చెక్కు మీజేబులో కొస్తుందండోయ్ !

ఈ వీధుల్లో
పహారామద్య మనుషులు
ప్రహారీలమద్య ఇళ్ళు
పట్టపగలే పాదచారులుండరండోయ్ !

బ్రతుకు రెవైనా వాగైనా
కిస్తులు కట్టే నిజాయితీ అక్కర్లేదు
కొమ్మనుండి కొమ్మకుదూకే కోతిలా
కార్డునుండి కార్డుకు దూకొచ్చండోయ్ !
లాజిక్ వస్తే
మ్యాజిక్ వడ్డీలండోయ్ !
బేరీజు వేస్తే
బ్యాంకు బ్యాంకుకు పోటీలండోయ్ !

రుణాలగుర్రమెక్కి బోర్లాపడ్డా
బొప్పిదొరకదు నొప్పి తెలవదండోయ్ !

రేషన్ తో పరేషనయ్యే
అర్థాకలి జీతగాళ్ళకు
ఆమడదూరమే ఈ కార్డులు
అందనిపళ్ళు పుల్లనివిలా
అందలంలో నిలిచే కలల సౌధాలే నండోయ్ !

వీరి...
రోడ్లకు బోర్డులుండవ్
ఇరుకు కరుకుల
వంకర కంకర సందులు
ఆ గొందుల్లో సుగంధాల్లేవు
అగుపిస్తాయి లీలగా రాబందుల నీడలండోయ్ !
గడపలేని వారి వాకిట్లోకి వీరు రారండోయ్ !

అయినా...
ఆర్థిక పరిస్థితి మారిందండోయ్ !
ఇది పంచతంత్ర మంత్రంకాదు
ఈ కాలం తంత్రమండోయ్ !

నీలంరంగు చొక్కా

బాల్యంలో
ఓ లేతనీలం చొక్కా వుండేది

బహుకరించిన ఆప్తులెవరో గాని
అది తొడుక్కోవడమంటే మహా సరదా
మెత్తగా వంటిని హత్తుకొనేది
మెరుపేదో ఆ చొక్కాలోంచి ముఖంలో కనిపించేది

దాన్ని భద్రంగా
ఇస్త్రీ మడత నలగకుండా పెట్టెలోదాచి
ప్రత్యేక సమయాలకోసం
నిరీక్షించడంలో ఉత్సుకత వుండేది

వారం వారం
ఇంటిలోని బట్టలన్నీ
చాకలికి వుతకడానికిచ్చినా
ఆ చొక్కా లేకుండా చూసేవాణ్ణి
ఏ బండపైనైనా వుతికితే
దాని మెరుపుపోతుందని
అంతమక్కువ ఆ చొక్కాయంటే

కొంచెం పెద్దయ్యాక
అందరూ ఏవేవో అంటున్నా
అప్పుడప్పుడూ
బిగుతైన ఆ చొక్కాని
పెట్టెలోంచే తడుముతుండేవాణ్ణి

యౌవ్వనం వివాహం సంసారం
విద్య వుద్యోగం వెదకులాటల మధ్య
మృదుత్వమేదో మర్చిపోయినా
ఎప్పుడైనా ఎక్కడైనా
లేతనీలం రంగుతో అందంగా కనిపిస్తే
తప్పక అది నా భార్య ఎంపికే

బాల్యపు అడుగులతో
అద్దిన ఆ రంగు
నా దేహంలో అంతర్భాగమయ్యింది
నా కుటుంబంలో భాగమయ్యింది.

------------------

13.9.2005
వార్త - ఆదివారం 22.1.2006

అట్ట మొదటి పేజి

అట్ట మొదటి పేజి

అలంకరణ : అగష్టస్ కనుమూరి

నిద్రలో మరో కల

४
నిద్రలో మరో కల
అడుగులు నేర్వని
బుడుగు పాదాలను కడిగిన వేళ
జారుడు వూగిసలాటలో
మెరిసిన బిందువుగా
ముద్దుల వర్షంలో ఆవిరయ్యాయి
పదంనేర్చి పథం ప్రాకులాటలో
పొరలమాటున దాగిన
ఈ వన్నె దేహాన్నంటి
జారుతున్న బిందువులపై
ప్రసరించి మెరిసిన కిరణపు వెలుగు
తళుకు కాంతులైనప్పుడు
నీ ఆశల కిరణాలుగా చుటుముట్టాయి
నాకోసం పరిశమించిన పాదాలను ముద్దాడలనివుంది
నేనందుకోలేని దూరంలో నీ పాదాలు
ని రెప్పలు నిద్రలో మరోకల కంటున్నాయి
నా కోసం
__________
అమ్మ కోసం ఈ కవిత

ఓ ఉషోదయం

३

వెచ్చదనాన్నిచ్చిన దుప్పటితీసి
నిశిరాత్రి మింగేసిన నిద్రనుంచి
బద్దకంగా వళ్ళువిరుచుకుంటుంటే
చురుక్కున తాకిన దృశ్యం
వినీలాకాశం వింతసోయగాల్నిసింగరించుకుంటూ
లేతకిరణాల ప్యాషన్ డిజైన్లతో
కదిలిపోయే మేఘాలు
వయ్యారపు నడకలు నేరుస్తున్నాయి

దూరంలో
బారులు బారులుగా కొంగలు
రెక్కలాడిస్తున్నాయి

దగ్గరలోఇటూ అటూ పోతున్న కాకులు
సౌధాలపైవాలి ఇటో అటో ఎటో
ఎగరాలనిచూసే గువ్వపిల్లలు

చిత్రవర్ణ రాగాలతో
చిత్రంగా ఎగిరే పక్షుల మద్య
రంగుల ఆకాశాన్ని చించి
ఊహ ఆలోచనకు అద్దుకుంటూ
ఎగిరిపోతుంటాను నేనూ ఓ పక్షినై
కొత్త తీరాలకు మరో
కొత్త కిరణన్నందుకోవడానికి
నీతిసూర్యుణ్ణి వెతుక్కుంటూ.

29.9.2004

పోలవరం - మావూరు

5
పోలవరం - మావూరు
గోదారికి పశ్చిమాన ఓ ఊరు

పాపి కొండల నడుమ
సుడులుతిరిగి హొయలుపోయి
ఉరకలేసిన గోదావరి
ప్రశంత గోదావరిగా రూపుదాల్చిందిక్కడేనని
పాఠ్యపుస్తకాలలో వల్లెవేస్తున్న ఊరు

శ్రీనాధుని అగ్రహారమైన పట్టసంకి ప్రక్క ఊరు
ఫురాణ చరిత్రున్న రెండుకోవెలల నడుమున్న ఊరు

పేరును పోలిన పేరున్నందువల్ల
రెడ్డి రాజులు గతవైభవాని మిగల్చకపోయినా
రెడ్డినిమాత్రం ఊరికే వదిలేసి పోయారు

నేత్రుత్వం
నాటి ప్రధానైనా
నేటి ముఖ్యమంత్రైనా
రామపాదసాగరైనా పోలవరమైనా
ప్రాజెక్టుగా ప్రణాళికా సర్వేలలో
రూపాలు మారుతూ
రూపాయిలు మార్చుతూ
ప్రణాళికల పేజీల్లో నానుతూ
నిరంతరం
నాయకునిలో ప్రతినాయకునిలో
ప్రతీ నాయకుని నోట్లోంచి రాలుతూ
అసెంబ్లీనుండి పార్లమెంటు వరకూ
ఎసి కూపేలలో ఎపి ఎక్స్ ప్రెస్ తో
పట్టాలవెంబడి పరుగెడుతూనే వుంది ... ఆ వూరు।

పంతొమ్మిదివందల ఏభైమూడులో
వరదగోదారి ఉరకలేసిందని
కథలు వెతలుగా చెబుతుంటే
నోరెళ్ళబెట్టుకుని విన్నాం

పంతొమ్మిదివందల ఎనభైఆరులో
గోదావరి రుధ్రరూపం దాల్చి చిద్రంచేసి
గట్టూ పుట్టా కొట్టేస్తే విలవిలలాడాం
ఆటుపోటులకు అలవాటుపడిపోయాం

స్వాతంత్రానికి పూర్వం ఏర్పడిన
హయర్ సెకండరీ స్కూలు
ఎందరినో ఉన్నత విద్యాభ్యాసాల బాటనడిపి
రాష్ట్రంలోనే ఉన్నతస్థాయినిచేరి
సుదూర గోదారి తీరాలవెంబడి
ఆత్రంగా వచ్చి
ప్రణమిల్లిన విద్యార్థిలోకాన్ని అక్కున చేర్చుకొని
తన ప్రాంగణంలో తారాడినవారు
టిచర్లు, డాక్టర్లు, ఇంజనీర్లు
పచ్చసిరా అధికార్లుగా ఎదిగినా
తను మిగిలిపోయింది
రూపురేఖలు లేకుండా
ఎదుగూ బొదుగూ లేకుండా।

ఎందరికో కళారంగపు స్ఫూర్తినిచ్చి
పాపికొండల నడుమ గోదావరి
కమనీయ సుందర దృశ్యాలతో
ప్రతినిత్యం నిత్యనూతనంగా
కనువిందు చేస్తూనేవుంది ... ఆ ఊరు

గణాంక లెక్కలలో
గుణకాలు తెలవని వూరివారిపైనా
ఉంది ప్రపంచ బ్యాంకు ఋణం
మరి ఆ వూరి రోడ్డే ఓ పెద్ద వ్రణం

హైటెక్ పాలనలో వర్షంవస్తే
బంకమట్టిపై స్కేటింగే శరణ్యం
దేశ చరిత్రలో అతిపెద్దదైన
పార్లమెంటు నియోజకవర్గంలో
రోడ్డులేని ఆ వూరు
రెడ్డి పోలవరం అనిపిలవబడే
పోలవరం

ప్రోజెక్టు పేరుతో దశాబ్దాలుగా
నానుతున్న పోలవరం
సరియైన రోడ్డులేని పోలవరం
అదేనేమో ఆ వూరికి వరం
ఎప్పుడు అందేనో ప్రాజెక్టు ఫలం?
___________________________

ప్రేరణ : ३१.८.२००३ నెలనెలా వెన్నెలలో


శ్రీ వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు చదివిన - తుపాకులగూడెం

చిన్న కథ

2

చిన్న కథ
సంవత్సరాల వ్యధ
వాస్తవంలో కళ్ళుతెరిచిన
నాకు
అదంతా ఒక కల
పూతరేకు మడతల
జీవితం
పాలు పెరుగై
పెరుగు మథనమై
ఉద్భవించిన వెన్న
కరిగి.. . మరిగి...
నెయ్యై
పూతరేకు మడతల్లో చేరిన వైనం
ఓ చిన్న కథ
నిరంతర కథనం
జీవితం

నేను అమ్మ

నేను అమ్మ
రోడ్డుపై నేను ... అమ్మ
అప్పుడే

చీకటి పులుముకుంటుంటోంది
చలి మెల్లగా పంజా విసురుతోంది
శాలువా కప్పుకున్న... అమ్మ
నడుస్తున్నాం ఇద్దరం
దూరం తెలియకుండా
ఏవో చెబుతోంది అమ్మ
నేడు

అదే దూరం
అదే రోడ్డు

అదే చలి
చెంత అమ్మలేదు

అయినా...
ఎన్నో సంగతులు
నన్ను కప్పేవున్నాయి
శాలువాలా !

-----------------
అమ్మ జ్ఞాపకం