కష్టమై పోతుంది

ప్రతిరోజూ
క్రమం తప్పకుండా
సమయానికి మాత్రలు మింగడం
సులువైపోయింది

నచ్చిన నాల్గు అక్షరాల్ని
కాపీ పేస్టుచేసి
ఎక్కడో ఒకచోట అతికించుకోవడం
సులువైపోయింది

మింగినవి
అతికించుకున్నవి
జీర్ణించుకోవడమే
కష్టమై పోతుంది
దేహానికి, జీవితానికి.

20.3.2013 06:40 hours ISD

సుహానీ రాత్ డల్ చుకీ

చెప్పండి!
ఏమి రాస్తున్నారు ?

చెప్పడానికేమీ లేదు
నిద్ర రాని రాత్రిని కత్తిరిస్తున్నాను

పూల అక్షరాలుగానా?
సీతాకోక చిలుకలుగానా?

అదేంటో
అన్నీ చెత్తబుట్టలోనే పడుతున్నాయి

ఎందుకలా?

రాత్రిని
కత్తిరించడం సులువేమీ కాదు కదా!

అవును!

వాడు ఎలుకతో ఎలా తంటాలు పడ్డాడో తెలిస్తే
ఈ రాత్రి సంచారానికి పనికొచ్చేది కదా!

అందుకేగా
ఎలుకను మీచేతికిచ్చింది!

***

జ్ఞాపకాల పొరల్లో ఎక్కడ్నుంచో
సుహానీ రాత్ డల్ చుకీ నా జానే తుం కబ్ ఆవొగీ

 ------------------------------
with thanks to Swatee Sripada

నిశ్శబ్దం ఆవరించింది

బహుశ
కోర్కెలు రేపిన మంత్రజాలంలో పడి
ఏటు పరుగులు తీసానో!

నా చుట్టూ తిరిగే
దైనందికజీవితం చుట్టేస్తే
అక్కడే తిరుగుతూ వుండిపోయానేమో!

పలరింపులన్ని
స్వార్దచింతన జాలంలో చిక్కితే
తడియారిన పెదవుల్తో
ఇక్కడే నిలచుండిపోయానేమో!

అలోచన మరో ఆలోచనను చీలుస్తుంటే
విడివడిపోతున్న
కొంగ్రొత్త ఆలోచనయ్యానేమో!

ఒకొక్క ఋతువులో
ఒక్కో గాలివీచినట్టు
ఏ గాలికి కొట్టుకు పోయానో!

ఎందుకో ఎమో
ఇప్పుడిక్కడ నిశ్శబ్దం ఆవరించింది

18.03.2013 23:16 hours ISD

పరుగులు పరుగులు

ప్రయత్నమో

అప్రయత్నమో
నచ్చిన దానివెంట పరుగులు
తీరాల వెంబడి
మైదానాలవెంట

ఎవ్వరేమనుకుంటే నాకేం
ఎవ్వరు నవ్వుకుంటే నాకేం
రహస్యమార్గాలేవీ బోధపడవు

అష్టాచెమ్మా ఆటలో గవ్వలు కదిల్చినట్టు
తొక్కుడుబిళ్ళాటలో మువ్వలు సవ్వడిచేసినట్టు

నేనాడే పదరంగాన్ని
చెరుపుకుంటూ తిరిగి రాసుకుంటూ

ఆటలో అరటి పండునై, బట్టమీద బంగారాన్నై
చదరంగం రాకున్నా
నలుగురిలో నేర్చుకున్న చతురతా పావులు కదుపుతూ

ముఖ పుస్తకం పేజి కదిలేలోగా
నాలుగు లైకులు
నాల్గయిన రెండు కామెంట్లకు ప్రతికామెంట్లు

సమయ గడిచిపోయిన స్పృహేలేదు

తూర్పునున శుబోదయం
పశ్చిమాన శుభసాయత్రం

***

మళ్ళీ పరుగులు

వేరే ఎటువైనా పరుగెట్టవచ్చుగా
నిద్రలేచి కళ్ళు నులుముకున్నట్లు
అంతా కొత్తే కదా!
ఎటువైపైతేయేం పరుగేగా కావల్సింది

****

పొరపాటే

వెన్నెలదారిలో నడవడం
ఆహ్లాదమనుకుంటే పొరపాటే!

సాహసాల సంచిని భుజాన వేసుకొని
రహదార్లు, విద్యుత్తుదీపాలులేని
గుబురు అలుముకున్న చెట్లలోంచి
మెలికలు తిరిగిన కాలిబాటను
ఒంటరిగా నడవడమే!

బాల్యంలో విన్న దెయ్యంకథలు
వెనుకనుంచి విసిరే గాలిలోంచి
చెవిలో గుసగుసలాడొచ్చు

దారితప్పిన గువ్వపిట్ట
గుబులు గుబులుగా పాడేరాగం
వెన్నంటే రావొచ్చు

తప్పిపోయిన కుమారుడు
దూరాన నెగడై ఎందరికో వెచ్చదనానిస్తూ
పిలుస్తున్నట్టే అన్పించొచ్చు

మిణుగురులు పంపే ప్రేమసంకేతాలు
కన్రెప్పలను గుచ్చి గుచ్చి
ఆదమరచిన చెలిజ్ఞాపకాలు
మువ్వల సవ్వడై ముందు నడవనూవచ్చు

పేగుచివర రేగిన ఆకలిమంట
విద్యుల్లతలా ఆవరించి
దేహాన్ని వణించనూవచ్చు

వెన్నెలను ప్రేమించేది
నేనొక్కణ్ణే అనుకుంటే పొరపాటే!

విరహపు రెక్కలను తెరచి
పరిష్వంగం కోసం పరితపించి
నాగరాజులు నాట్యమాడతాయి

రహస్య సంకేతాలను
చేరవేసే నక్కలు ఊళవేస్తాయి

ఇంద్రలోకపు వయ్యారాలను
తలదన్నే కలువభామలు
చెరువు వేదికపై
చంద్రుణ్ణి తేవాలనిచూస్తుంటాయి

ఎవ్వరూ రారక్కడికి
నా వూహలు తప్ప
అల్లుకున్న అక్షరాలు
అప్పుడప్పుడూ పలకరించిపోతుంటాయి

అడుగులను కొలతలుచేసి
ఎన్నిసార్లు ఈ దారిని కొలిచే ప్రయత్నంచేసానో
చీకటిపొరల మధ్యొకసారి
ఆత్రాల అంగలమధ్య ఇంకోసారి
తప్పించుకుంటూనే వుంది

వెన్నల తడిపిన
తెల్లటి బాటవెంట మోసుకుపోతున్నవన్నీ
బుజాన బరువెక్కి
గుండెల్లోకి చేరుతాయి

ఏనాడైతే కాంక్రీటు అడవిలో
బ్రతుకుతెరువు వెదక్కున్నానో
అప్పుడే వెన్నెలను
నియోన్‌లైట్ల కాంతికి కుదువపెట్టడమైయ్యింది

ఇక
వెన్నెలదారిలో నడవడం
ఆహ్లాదమనుకుంటే పొరపాటే!


మొదటి ప్రచురణ వాకిలి లో  
25.01.2013

జాన్ హైడ్ కనుమూరి ||ఒక సంబాషణ ||

*************************

చెప్పండి!
ఏమి రాస్తున్నారు ?

చెప్పడానికేమీ లేదు
నిద్ర రాని రాత్రిని కత్తిరిస్తున్నాను

పూల అక్షరాలుగానా?
సీతాకోక చిలుకలుగానా?

అదేంటో
అన్నీ చెత్తబుట్టలోనే పడుతున్నాయి

ఎందుకలా?

రాత్రిని
కత్తిరించడం సులువేమీ కాదు కదా!

అవును!

వాడు ఎలుకతో ఎలా తంటాలు పడ్డాడో తెలిస్తే
ఈ రాత్రి సంచారానికి పనికొచ్చేది కదా!

అందుకేగా
ఎలుకను మీచేతికిచ్చింది!

***

జ్ఞాపకాల పొరల్లో ఎక్కడ్నుంచో
సుహానీ రాత్ డల్ చుకీ నా జానే తుం కబ్ ఆవొగీ

నేను నాన్న

నీవు ఇలా ఉండటం
నాకెంత ఆఆసీర్వాదమో ఎలాచెప్పను?

నిన్ను
అనుకరించినదేమైనా ఉందా!
నీవులేని సమయంలో
నీ చొక్కవేసుకుని
అచ్చం నీలా నడవడమేనా!

నీ నుంచి నేర్చుక్కన్నదేమైనా ఉందా!
అరమోడ్పుకన్నులతో గాలిలో చేయూపుతూ
కీట్సునో, షేక్సిపియర్‌నో
వివరిస్తుంటే
నా కన్రెప్పలపై నిద్రవాలిందనుకున్నా
ఇప్పుడనిపిస్తుంది
నిదురోయిన ఇంగ్లీషు వెన్నెల్లోకి
నన్ను నడిపించావని!

లోకం ప్రవాహనికి కొట్టుకుపోతుందని తెలిసి
ఎదురీదడం ఎలానో
ఎంత వొడుపుగా నేర్పావో!

రాష్ట్రమంతా
సమ్మెల సమ్మెటపోట్ల మధ్య ఊగుతుంటే
నా పుట్టినరోజుకు కాన్కగా
బైబిలును ఇవ్వడాన్కి
పొంగుతున్న కాల్వలను దాటి
నడిచొచ్చిన ఆ జ్ఞాపకాన్ని భద్రంగా దాచుకున్నా
బైబిలును ఎక్కడో పారేసుకున్నా
దగ్గరుండి మననంచేయించిన వాక్యాలు
నన్ను నిరంతరం నడిపిస్తూంటే
ఎలా పోగొట్తుకోగలను?

నమ్మినదాన్ని నిలుపుకోవడంకోసం
ఎన్ని అవమానలను
ఎంత సంఘర్షణననుభవించావో
ఏనాడూ మాఎదుట ప్రదశించలేదు

తరచూ అయ్యే బద్లీలలో
ఎన్నిసార్లు నలిగినా
ఇమడటంనేర్పావు

ఆస్తులేమి ఇవ్వకుంటే
ఏమాశీర్వాదమని లోకులన్నట్టే
అందరూ అనొచ్చు
నీవు ధరించిన అక్షరంవెనుక
మమ్మల్ని నిలబెట్టే ధీరత్వం
ఎలా కనబడుతుంది ఎవ్వరికైనా!

నూతన దయాకిరీటం అని
ఎప్పుడు చదివినా అసంపూర్ణగానే అర్థమయ్యేది
ఉద్యోగంచేసిన సంవత్సరాలకంటె
పెన్షన్ తీసుకున్న వసంతాలే ఎక్కువైనప్పుడు
దయా కిరీటాన్ని కనులారా చూడగల్గుతున్నా!
---
91వ వసంతంలో అడుగిడిన నాన్నకు

పొరపాటే!

వెన్నెలదారిలో నడవడం
ఆహ్లాదమనుకుంటే పొరపాటే

సాహసాల సంచిని భుజాన వేసుకొని
రహదార్లు, విద్యుత్తుదీపాలులేని
గుబురు అలుముకున్న చెట్లలోంచి
మెలికలు తిరిగిన కాలిబాటను
ఒంటరిగా నడవడమే

బాల్యంలో విన్న దెయ్యంకథలు
వెనుకనుంచి విసిరే గాలిలోంచి
చెవిలో గుసగుసలాడొచ్చు
దారితప్పిన గువ్వపిట్ట
గుబులు గుబులుగా పాడేరాగం
వెన్నంటే రావొచ్చు

తప్పిపోయిన కుమారుడు
దూరాన నెగడై ఎందరికో వెచ్చదనానిస్తూ
పిలుస్తున్నట్టే అన్పించొచ్చు
మిణుగురులు పంపే ప్రేమసంకేతాలు
కన్రెప్పలను గుచ్చి గుచ్చి
ఆదమరచిన చెలిజ్ఞాపకాలు
మువ్వల సవ్వడై ముందు నడవనూవచ్చు

పేగుచివర రేగిన ఆకలిమంట
విద్యుల్లతలా ఆవరించి
దేహాన్ని వణించనూవచ్చు
వెన్నెలను ప్రేమించేది
నేనొక్కణ్ణే అనుకుంటే పొరపాటే

విరహపు రెక్కలను తెరచి
పరిష్వంగం కోసం పరితపించి
నాగరాజులు నాట్యమాడతాయి

రహస్య సంకేతాలను
చేరవేసే నక్కలు ఊళవేస్తాయి

ఇంద్రలోకపు వయ్యారాలను
తలదన్నే కలువభామలు
చెరువు వేదికపై
చంద్రుణ్ణి తేవాలనిచూస్తుంటాయి

ఎవ్వరూ రారక్కడికి
నా వూహలు తప్ప
అల్లుకున్న అక్షరాలు
అప్పుడప్పుడూ పలకరించిపోతుంటాయి

అడుగులను కొలతలుచేసి
ఎన్నిసార్లు ఈ దారిని కొలిచే ప్రయత్నంచేసానో
చీకటిపొరల మధ్యొకసారి
ఆత్రాల అంగలమధ్య ఇంకోసారి
తప్పించుకుంటూనే వుంది

వెన్నల తడిపిన
తెల్లటి బాటవెంట మోసుకుపోతున్నవన్నీ
బుజాన బరువెక్కి
గుండెల్లోకి చేరుతాయి

ఏనాడైతే కాంక్రీటు అడవిలో
బ్రతుకుతెరువు వెదక్కున్నానో
అప్పుడే వెన్నెలను
నియోన్‌లైట్ల కాంతికి కుదువపెట్టడమైయ్యింది
ఇక
వెన్నెలదారిలో నడవడం
ఆహ్లాదమనుకుంటే పొరపాటే

* * *

25-జనవరి-2013 వాకిలి పత్రిక  

డా. కె. యెస్. రమణగారి స్మృతిలో

నేను ఎప్పుడూ నీవెంట
నీవు నావెంట పరగెత్తము కదా!

పలకరింపులు లేని మౌన సమయంలో
నీవెక్కడో వున్నావని
గుర్తొచ్చిన క్షణాలతో
గుర్తురాని క్షణాలతో
బుర్ర గోకుక్కుంటూ వుంటాను

జ్ఞానాన్నుంచో, సంస్కారంన్నుంచో 
ఏరుకున్న విత్తనాలను
అనువు కుదురినచోటుల్లో నాటుకుంటూ పోయావు
మొలకలుగానూ, మొక్కలుగానూ
చెట్లగానూ విస్తరించక మానవు కదా!

తీరా నీవెక్కడున్నావో తెల్సిపోయింది
కాలం కాటేసింది
ఎన్నటికీ కలవలేని దూరాన్ని
మన మధ్య నిలిపింది
ఇక జ్ఞాపకాలను నెమరువేసుకోవడమే.

జ్ఞాపకమైన ఒక కలయిక
అనుబంధాన్ని ముడివేస్తే
అక్షరాలు రాసులయ్యాయి
-----
అక్షర గురువులు డా. కె. యెస్. రమణగారి స్మృతిలో

ఒక జ్ఞాపకం ... కొన్ని ఫెంటోలు

• రాత్రిమత్తుల రెప్పల్ని తెర్వగానే
  

  తొలియవ్వనపు జ్ఞాపకమేదో వెంటాడింది

  ***

  పరికిణీల నుండి

  వోణియై ఎగిరొచ్చి సిగ్గై వాలింది

  ***

  హత్తుకున్న అలజడి

  బడిగంటను మింగేసింది

  ***

  పుస్తకాన దాగిన

  నెమలీక పించమై నాట్యమాడింది

  ***

  బదిలీలు నాన్నలకు

  మరి రంగులద్దిన ఆ క్షణాలకో!!

  ***

  ఎవరున్నారు... స్నేహించిన పాదాలు

  అడుగులకు మెరుగులద్దిన బడి తప్ప

  ***

  ఎక్కడవుందో! ఎలావుందో!

  అప్పటి నా కళ్ళను కత్తిరించిన "ఇందిర"

  * * * * * *

  8వ తరగతి(1972)లో సహ విద్యార్థిని, ఓ రోజు ఓణీ ధరించిన జ్ఞాపకం

  మళ్ళీ ఎప్పుడూ తనని కలవలేదు.

  ఈ రోజు కళ్ళు తెరిచీ తెరవాగానే గుర్తుకొచ్చింది "ఇందిర"కు అంకితం

ఓ అనుభవంలోంచి

ఒక్కోసారి హఠాత్తుగా
పలకరింపు
చిరునవ్వై ఎదురౌతుంది

గుర్తురాని జ్ఞాపకమేదో
కళ్ళముందు కదలాడుతుంది

ఓ అనుభవంలోంచి
తెరతీసిన చిత్రం
గుండెల్లో అలజడిరేపుతుంది

అది
తీయనిదా, చేదైనదా
వెంటాడటం మిగులుతుంది

ఒకానొక కోరిక

ఓ చిరునవ్వునై
ఆ బుగ్గపై వాలాలని
ఎప్పటినుంచో కోరిక

బాల్యం
ఎరుకలేని తనంలో
కరిగిపోయింది

యవ్వనం
రంగులద్దిన
కలలరెక్కలై వాలింది

కలల రాకుమారుణ్ణై
రెక్కల గుఱ్ఱాలు లేక
ఉన్నచోటునే చతికల పడ్డా

చొట్టబుగ్గకు
కొలమానాలేవో నే కొలుస్తుంటే
ఎవ్వరోపెట్టిన చుక్కతో
ఎగిరిపోయిన పాటయ్యిఎక్కడవాలిందో మరి!

తిరిగిన చక్రంలో పడి
చిర్నవ్వును మరచిన సందర్భమిది

* * *
ఇప్పుడు
తాను ఎదురైతే
అలల తాకిడికి
ఏ తీరంలోకో కొట్టుకుపోయిన కోరిక
అలలపై తేలియాడుతోంది

ఏమి మిగిలిందని నాదగ్గర
కరిగిపోయిన కాలం
నెరిసిన జుట్టుతప్ప


ముడతలు పడ్డ చెక్కిలి వెనుక
దాగినవి
పూసిన పూల నవ్వులు
రాలిని బిందువులు ఎన్నైనా

రెక్కవిప్పిన తుమ్మెదొకటి
అక్కడక్కడే తిరుగుతోంది.

ఓడిగెలిచిన రాత్రి

• మనసు, పరిస్థితులు చాలా అలజడిగా వున్నాయి. అందుకే చాలా రోజులుగా వివిధ కారణాలవల్ల ఒక్క కవితా వాక్యాన్ని చదవలేదు, రాయలేదు.
  
  అలజడిచెందిన మనసు, పరిస్థితులు, ఆలోచనల మధ్య కొన్ని వాక్యాలు ఇలా వొదిగాయి.
  ఇక రాసాక మనసు వూరుకోదు కదా ఓ కవిమిత్రునికి వినిపించాను. ఆయన చేసిన వ్యాక్యలు నన్ను ఆలోచింపచేసాయి.
  మొదటి రాసిన దానినే మరోధ్వనితో రాయడం జరిగింది.
  
  ఆ రెండు కవితల్నీ మీ ముందుచుతున్నాను. మీరు యేమనుకుంటున్నారో చెప్పండి.
  
  ***
  ఓడిగెలిచిన రాత్రి
  
   యవ్వనాన్ని ధరించిన దేహం
  కోర్కెలకు కళ్ళాలను తెలుసుకుంటూ
  పెనవేసుకున్న రెండుదేహాలు
  రాత్రిని చీల్చుకుంటూ
  ఆకాశపు అంచులను తాకుతున్నట్టు పరుగులు
  ఒలికిన నీరు మెల్లగా జారుతున్నట్టు
  మరుగుతున్న పాలు పొంగుతున్నట్టు
  కణం కణం రగిలిన అగ్నికణం
  చెలరేగే మంటలై
  అడివంతా దహించే జ్వాలలైనట్లు
  కన్ను గానని చీకటిలో
  భయమెరుగనిపోరు
  పల్నాటి పందెపు కోళ్ళలా
  రాత్రిని చెమటిచుక్కలుగా మారుస్తూ
  జ్వలించే దేహపు కణాలను ప్రజ్వలిస్తూ
  దేహాలతాకిడిమధ్య ఆర్పివేయాలనే ప్రయత్నం
  
  ఎవరికి ఎవరు పోటీ
  ఎవరికి ఎవరు భేటీ
    సమానమైన నిట్టూర్పులసెగలు   కుడి ఎడమల   సైకిల్ పెడలింగులా
   వడివడిగా కదులుతూ
   తుది తీరం
   మది సుదూరం
   ఆకును తాకిన
   మంచుబిందువు జారిపడ్డట్టు
   క్షణమెనుక ఒక్కక్షణం
   యుగాల నిరీక్షణ అంతమైనట్టు
   అంపశయ్యపై దాహార్తి తీర్చేందుకు
   పాతాళగంగ పైపైకి వచ్చినట్టు
    నలిగిన దేహమో
   సహకరించిన మోహమో
   గెలుపు జెండా ఎగిరే
   రెప్పల రెక్కలపై
   అతడు గెలిచాననుకుంటాడు
  
  అతన్ని గెలిపించే సూత్రంలో
   అతడ్ని గెలిచే రహస్యపు  తాళపుచెవి
   నాలోనే దాచుకుంటూ
   అరాత్రి గెలుస్తూ ఓడిపోయాను
   ఇక
   తన జీవితవిజయాలలో
   నేనే విజేత.
  
   *****
   2nd Version
  
  ఓడిగెలిచిన రాత్రి
  
  యవ్వనాన్ని ధరించిన దేహం
  కోర్కెలకు కళ్ళాలను తెలుసుకుంటూ
  పెనవేసుకున్న రెండుదేహాలు
  రాత్రిని చీల్చుకుంటూ
  ఆకాశపు అంచులను తాకుతున్నట్టు పరుగులు
  ఒలికిన నీరు మెల్లగా జారుతున్నట్టు
  మరుగుతున్న పాలు పొంగుతున్నట్టు
  కణం కణం రగిలిన అగ్నికణం
  చెలరేగే మంటలై
  అడివంతా దహించే జ్వాలలైనట్లు
  కన్ను గానని చీకటిలో
  భయమెరుగనిపోరు
  పల్నాటి పందెపు కోళ్ళలా
  రాత్రిని చెమటిచుక్కలుగా మారుస్తూ
  జ్వలించే దేహపు కణాలను ప్రజ్వలిస్తూ
  దేహాలతాకిడిమధ్య ఆర్పివేయాలనే ప్రయత్నం
  
  ఎవరికి ఎవరు పోటీ
  ఎవరికి ఎవరు భేటీ
  సమానమైన నిట్టూర్పులసెగలు
  కుడి ఎడమల   సైకిల్ పెడలింగులా
  వడివడిగా కదులుతూ
  తుది తీరం
  మది సుదూరం
  
  ఆకును తాకిన
  మంచుబిందువు జారిపడ్డట్టు
  క్షణమెనుక ఒక్కక్షణం
  యుగాల నిరీక్షణ అంతమైనట్టు
  అంపశయ్యపై దాహార్తి తీర్చేందుకు
  పాతాళగంగ పైపైకి వచ్చినట్టు
  
  నలిగిన దేహమో
  సహకరించిన మోహమో
  గెలుపు జెండా ఎగిరే
  రెప్పల రెక్కలపై
  అతడు గెలిచాననుకుంటాడు
  
  అతన్ని గెలిపించే సూత్రంలో
  అతడ్ని గెలిచే రహస్యపు  తాళపుచెవి
  తనలోనే దాచుకుంటూ
  అరాత్రి గెలుస్తూ ఆమె ఓడిపోతుంది
  
  గంపక్రింద దాగిన కోడిపుంజు
  వేకువకోసం
  చీకటిని చీలుస్తుంది
  
  ఆమె
  ఓడిపోవడం
  అలవాటు చేసుకుంటుంది
   * * *
   ప్రతి వేకువలో
  మేల్కొలిపే కోడికూతల ధ్వని దూరమౌతుంటుంది
  
  ఆ రాత్రి
  మళ్ళీ మళ్ళీ రాదు
  ఆ జ్ఞాపకాన్ని  దాచుకోడానికి
  జీవితకాలం సరిపోదు
  
  * * *
  
  ఇక
  జీవిత విజయాలలో
  ఆమె విజేత.
  
  ********************** 12.11.2012

జనం సంఘమిస్తారు

ఇక్కడ 

మూడురోడ్లు కలిసే కూడలివుంది

చాలాకాలం నేనూ అలానే అనుకున్నా

కానీ ఆ కూడలిలో
అప్పుడప్పుడు
జనం సంఘమిస్తూవుంటారు

***

ఇక్కడైనా మరెక్కడైనా జన్మించినా
ఉనికిని వెదక్కుంటూనో
అస్థిత్వాన్ని కాపాడుకుంటూనో
తిరుగాడిన దేహం
పార్థివంగా మారినప్పుడు
పూడ్చడానికో, కాల్చడానికో
జనం సంఘమిస్తారు

స్మశానం

***
నమ్మిన సత్యాన్ని వెదక్కుంటూ
ఆత్మ ప్రాణ దేహాలతో

ఇకరిద్దరుగా కూడినచోటుల్లో
దేవుడుంటాడని
ఆరాధించాలంటూ

ఉరుకుల పరుగుల
లోకంలో తమకంటూ
సమయాన్ని కేటాయించుకుంటూ
అప్పుడప్పుడూ
జనం సంఘమిస్తారు

చర్చి

***
లోకంచేసే మాయాజాలం
వాణిజ్యాన్ని ప్రభుత్వం కనుసన్నల్లో

మత్తును నింపుకొనేందుకు
శ్రమను మర్చిపోవాలనుకుంటూ
సమయాన్ని ఆనందించాలనుకుంటూ
బానిసైన బ్రతుకై
నాలుకను చప్పరిస్తూ
కూలిపోతున్న కుటుంబాలను
మత్తువెనుక మర్చిపోయేందుకు

ప్రతినిత్యం జనం
సంఘమిస్తున్నే వున్నారు

బ్రాందీ షాపు

***

ఈ సంఘమాలను
ఎలా అర్థంచేసుకోవాలి??

ఈ సంఘమాల కూడలిని
ఎక్కడ ఎలా ఎక్కడ చిత్రించాలి
చరిత్ర పుటలపై.

********** 7.10.2012

పునఃశ్చరణ

గాంధీ జయంతంటే   

మందు, మాంసం దొరకని రోజని

అప్పట్లో నాకు గుర్తు

దేన్నీ ముందుగా దాచులేదు

కానీ

ఓ వారం ముందుగానే

ఎంత ప్రణాలికని! ఎంత ప్రయాసని!

శెలవుదినాన్ని ఆనందించడానికి

మందుమానేసిన ఇన్నాళ్ళకి

అప్పుడు  ఏమి పోగొట్టుకున్నానోనని

ఒకటే ఆలోచన

* * *

రూపాయి మారకం చేస్తున్న ప్రతిసారీ

గాంధీ ఒక్కడినే

ముద్రిస్తారెందుకని అడిగే  పిల్లలు గుర్తొస్తారు

ఎవరు దేశానికి ఏమి చేసారు

పదేపదే పిల్లలు  ప్రశ్నిస్తుంటే

పారిపోయి

దాచుకున్న మందులో దాక్కునేవాణ్ణి

* * *

అందరూ

గాంధీ వెనుక నడిచిన వాళ్ళు కాదు

వెనుకున్నవారు

చిల్లర నాణాలకే పరిమితమయ్యారు

ఎవరు ఏంచేసారో

రూపాయి మారకంలో ఎలా తెలుస్తుంది

* * *

విగ్రహాల్లా! స్ఫూర్తి దాతల్లా!

కొన్ని అంతే! ఎప్పటికీ నిలిచి ఉంటాయి

* * *

నినాదమై నిలిచిన వారు

నినాదాల్లోనే మిగిలిపోయినట్లా?

మార్గాల మలుపుల్లో

మడంతిప్పని వారు

మరుపుల్లోకి చేరినట్లా!

బూటు కాలిక్రిందో

తుపాకి మడం క్రిందో

రక్తసిక్త మొఖాలను

ఎవరు గుర్తుంచుకుంటారు

* * *

నినాదంలో స్వరమయ్యేందుకు

ఉరికొయ్యకు వ్రేల్లాడే చిహ్నమయ్యేందుకు

నెగడు బాటల్లో నడిచేందుకు

నలుగుర్ని కనలేకపోయానని

ఓ అమ్మ ఆక్రోశిస్తుంది

* * *

ఎవరి అక్షరం

నా వేలినంటుకొని

కలుపుకున్న ముద్దల్లోచేరి

వంటినంటినట్టులేదు!  

* * *

ఈ పూటకి నా కడుపునిండింది

ఎవరి కడుపు ఎలావుంటే

నాకేం పని?

గాందీ రూపాన్ని కట్టల్లో  దాచేద్దాం!

చిల్లర ఏరుకునేవాళ్ళుంటేనే కదా

గాంధీని దండిగా నడిపించి

దాచుకోవచ్చు, దోచుకోవచ్చు

ఒక పచ్చని చెట్టు...స్పృశించిన అనేక హస్తాలు

ఈ విశాల క్షేత్రంలో ఓ మూల
నన్ను ఓ చెట్టుగా నాటావు

విత్తేప్పుడు పట్టుకున్న మునివేళ్ళు
ఆ మునివేళ్ళనుంచి ప్రసరించిన
అంతఃఅర్గత ఉద్దీపనం
నాలో దినదిన ప్రవర్ధమానమౌతుంది
ఇక
కమ్మటి ఫలాలనివ్వకుండా ఎలావుండగలను!

"చెట్టు జ్ఞానానికి ప్రతీకే"

* * *

మొక్కకు నీరుపోసినట్లు
నా వేళ్ళు పట్టి
దిద్దించిన అక్షరం
శఖోప శాఖల చెట్టవ్వకుండా ఎలావుంటుంది!

ఎదుగుతున్నదశలో
ఆకారంకోసం చేసిన సన్నద్దం
ఒంకర్లుపోని మార్గాలను చూపుతూ
పదాలకూర్పుతో తినిపించి
పరిపుష్టితమైన నా దేహం
నీ ఆలన, పాలనల రూపమేగా!

శాఖలైన దేహాన్కి
చిగురులిచ్చే ఆలోచనలు
పురిలేని దరాలౌతుంటే
పట్టుదారమైన నిర్ణయాలు
జీవిత పథాన్ని నిర్దేశిస్తున్నాయి

అటు... ఇటు ... కొట్టే
వాతావరణ జాడల్లో
మీరిచ్చిన బలమేదో వేర్లలో కనిపిస్తుంది

నీడనిచ్చే చల్లదనంలో
ఫలమిచ్చే తీపిదనంలో
ఎక్కడో లోలోన
మీ ఊపిరే దాగివుంటుంది

అప్పుడప్పుడూ
ఆకులను రాలుస్తూ
కొమ్మలను పోగొట్టుకుంటూ
విత్తిన, నీరుపోసిన, పాలించిన
హస్తాలు లేకుండానే
పచ్చదనంతో కళకళలాడుతున్నా!

పచ్చదనంవెనుక అనేకానేకాంశాలుంటాయి సుమా!

ఈ పచ్చదనంకోసమే
ఎన్నో తపించిన ఆత్మతో
చేతులు శ్రమించి స్పృశించాయి.

లెక్కించలేని సిరులైన
జీవిత జీవన పథంలో
జ్ఞానాన్ని   త్రాగించిన గురువులు

శిరసువంచి నమస్కరిస్తున్నా!!

--------
తారసిల్లిన గురువులను తలపోస్తూ... on Teacher day

బంధంనుంచి అనుబంధానికి అక్షరమాలలు

ఒక్కసారిగా గుప్పుమన్న సుగంధం
రంజాన్ సన్ననిచంద్రుడిలా
అంతర్జాలాన్ని తోసుకుంటూ
సప్తసముద్రాలనుంచి నా గదిలోకి దిగింది

ఎలా పదిల పర్చుకోవాలో తెలియనితనం
దువాకై చేతులెత్తింది

నిజంగా ఉదయం తిన్న కీర్ కన్నా
నీ పలుకు తీయదనం
బహుశ నీకు తెలియకపోవచ్చు
అప్పుడే పిండిన జుంటుతేనె
అరచేతినుండి మోచేతికి కారుతున్నట్టు

జ్ఞాపకాల గోదారి వెన్నెల్లో
తోసుకుపొతున్న పడవేదో నాకోసం వచ్చినట్టు
ఎన్ని యుగాలనుంచో
వినాలనే నీ పలుకు

వెన్నముద్దను చూపి గోరుముద్దలు తినిపించిన అమ్మ
నన్ను నాన్న అని పిలిచి నాతో ఆడుకున్న మరో అమ్మ
అక్షరాలను గ్లాసుల్లోనింపి
గోదారి నీళ్ళలా తాగించిన మరో అమ్మ

బంధంనుంచి అనుబంధానికి అక్షరమాలలు


***************************************
 రాధిక రిమ్మలపూడి తో చాలాకాలానికి చాట్ చేసిన ఘడియ

మా రోడ్లు - పెంటోలు

డివైడర్‌కి ఇరుప్రక్కల
ప్రవాహం ఎటునుంచి ఏవైపో తెలిసేదెలా!

దాటేందుకేగా జీబ్రా లైన్సు

ఎటునుంచి ఏదివస్తుందో జీవితంలోకి!

పాదచారులకు ప్రత్యేకమే
ఆచరించినప్పుడేగా అనువుగా కన్పించేది!

అవీ... ఇవీ...కొన్ని ఫెంటోలు

ఒక చిరునవ్వు వెంట
నాల్గక్షరాలు ఒలికించి చూసావా! ఎప్పుడైనా!

***

నడినెత్తిన ఎండపొడలో
స్నేహ కౌగిలికై నగ్నపాదాల నడిచావా!

***

గుమ్మటాలలోని పావురాలు
గింజలేరుకుంటూ తీసే కూనిరాగం విన్నావా!

***

ఎదురుచూసి సొమ్మసిల్లిన
పూరేకులను ప్రేమారగా ముద్దాడావా!

***

తలుపు తెరిచిన గదిలో
పగులగొట్టిన సుగంధాన్ని ఆఘ్రాణించావా!

***

కొంగలబారు రెక్కల శబ్దం
వెనుకెనుకే పయనించాలని చూసావా!

***

ఒక్కసారి ఇటువస్తావా
పొరలువిప్పి బాల్యంలోకి దూకి ఆడుకుందాం

అంబులెన్సు అనుభవం

  

రయ్... రయ్... రయ్... రయ్...
వోయ్... వోయ్... వోయ్... వోయ్...
తప్పుకో ....తప్పుకో ....తప్పుకో ....తప్పుకో ...అన్నట్టు ఒకటే రొద

పొంగి పరవళ్ళుతొక్కే గోదారిని ఈదుతున్నట్టు
ప్రవాహపు ట్రాఫిక్ రహదారుల్లో తోసుకుంటూ
గమ్యానికి అతివేగంగా రోగిని చేర్చాలని
ఓ డ్రైవర్ తాప్రత్రయం

ఇరుకు ఇరుకు నగర ట్రాఫిక్ మధ్య ఎవరికి వారు దారిస్తూ
ఎవరున్నారో
ఏమిజరిగిందో అనుకుంటూ
ఆత్రంగా తోంగిచూసే కళ్ళు
ఏమీ కనబడలేదనే నిరుత్సాహం
దారిన పోతున్న వాళ్ళకు
వారి వారి అనుభవాలను తవ్వితీస్తుంటాయి

* * *

ఎమి జరగనుందో
ఏమీ చెబుతారో ఒకటే ఉత్కంఠ

అంబులెన్స్ అంటే
ఎగిరిపోతున్న ఆయువును హస్తాల్లో పట్టుకొని
రిలే పరుగు పందెం కోసం పరుగెడుతున్నట్టే

ఏది సుఖాంతమో
ఏది దుఖాఃంతమో
ఎవ్వరికీ తెలియని ఓ వింత పరుగు


( నలతగా వుందని ఆసుపత్రికి వెళితే అంబులెసు ఇచ్చి వేరే ఆసుపత్రికి పంపారు..... ఆ అనుభవంనుండి)
*25-07-2012

రాజేశ్ ఖన్నా

రాజేశ్ ఖన్నా

********

ఒక దేహం కనుమరుగౌతుంది

కాలంలో తీపి జ్ఞాపకాలే తెరపైకొస్తాయి

జిందగీ ఎక్ సఫర్ హై సుహానా

నాటి నాల్కలపై నడయాడిన గీతలహరి

జ్ఞాపకం రైల్లో ప్రయాణిస్తుంటుంది

తలపు రోడ్డువెంట రైలును వెంబడిస్తుంది

సన్నని మౌతార్గాన్ సంగీతం

పెదాల్లోంచి చెవుల్లోకి ప్రవహిస్తుంది

షర్మిలా, హేమ, ఆశా,  ముంతాజ్

ముచ్చటైన అభినయ జంటలై అలరిస్తుంటారు

లోకులు ఏదొకటి అంటుంటే

ఎవరి మాటలు వారికే వదిలేసిన జీవితం

అచ్చా తో హమ్ చల్తే అంటూ

మళ్ళీరాని చోటు వెదక్కుంటూ ఊపిరి

ఆరాధించిన కళ్ళూ, మనస్సు

అలరించిన చిత్తరువెంట పరుగులు తీస్తుంది

పల్ పల్ దిల్‌కే పాస్

కుచ్ బాతే .. ఉన్ మే సె కుచ్ యాద్ రహజాతేహై!